Etienne Van Puyvelde uit Waasmunster

Etienne slooft zich uit voor jan en alleman: ,,Mijn dag is altijd gevuld''

,Jij hebt veel tijd, jij kent overal je weg en jij helpt graag andere mensen.'' Etienne Van Puyvelde (59) is met pensioen en herinnert zich goed met welke redenen ze hem overhaalden minder mobielen uit de buurt te vervoeren.

,,Voor mijn werk bij General Motors doorkruiste ik jarenlang het land. Daarom maak ik er geen punt van een buurtbewoner of iemand uit de gemeente te vervoeren naar Brussel, Charleroi of La Louvière''.

De dag van Etienne duurt dik 17 uur. Van half zeven 's ochtends tot na middernacht is hij in de weer. Niet voor zichzelf, wel voor anderen. Voor voetbalclub De Zeemeermin, waarvan hij eerst secretaris en later ook voorzitter werd, ,,omdat niemand anders de functie wilde opnemen''. Voor het Rode Kruis, waarvoor hij liefst tachtig keer bloed gaf. Voor iedereen die hem weet wonen in de Neerstraat en dat zijn er velen. Al is het maar omdat Etienne elke zomer tachtig buurtbewoners uitnodigt om te barbecuen in zijn tuin.

Films en stambomen

,,Zelfs Margrietje, die 95 is en onlangs bij haar dochter introk, was er afgelopen zomer bij. Op het grasperk stelde ik een tent op. Iedereen liep mijn huis binnen en buiten, naar de keuken, naar het toilet. Ik maakte er geen punt van'', vertelt Etienne, terwijl hij een dvd laat afspelen. Op de beelden is te zien hoe de garage is omgevormd tot een discotheek. ,,De buren konden onmogelijk klagen over geluidsoverlast, want ze zaten allemaal op het feestje'', lacht Etienne. ,,Om vier uur 's nachts ging de laatste buur naar huis.''

Etienne filmde alles zelf. Hij heeft videocassettes van de belangrijkste gebeurtenissen in de gemeente in huis: de heropening van de legendarische Mirabrug, de inhuldiging van het beeld van Radio 2, de buurtfeesten. Dorpelingen vertrouwen hem zelfs hun oude acht-millimeterbeelden toe.

Nog voor de buren pluist hij kosteloos stambomen uit. ,,Genealogie interesseerde me niet, totdat ik mijn familienaam invoerde in een zoekmachine op het internet. Bovenaan het lijstje stond de vraag van een Australiër, die de afstamming van zijn grootmoeder onderzocht. De vrouw, geboren in Antwerpen, had wortels in Waasmunster. Ik doorzocht archieven in Lokeren, Beveren, Antwerpen, Leuven en Anderlecht. Bleek dat we nazaten waren van dezelfde stamvader, gestorven in 1774. Sindsdien onderzoek ik ieders stamboom, zelfs al moet ik daarvoor kilometers ver rijden.''

Voor zijn inzet in de buurt werd Etienne twee jaar op rij verkozen tot wijkburgemeester. ,,Ik was de eerste in twintig jaar die campagne voerde. Ik plaatste zeventien tuinborden met mijn portret, reed rond met een huifkar en deelde drankbonnetjes uit''.

,,Ik denk eraan mijn activiteiten af te bouwen'', besluit hij, ,,maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want welke jongere voelt zich geroepen zijn verantwoordelijkheid op te nemen in het bestuur van een vereniging? De meeste bestuursleden zijn zestigjarigen. Mijn dag zal altijd tot het laatste gaatje gevuld zijn''