Voetweg van 300 meter wordt lange lijdensweg voor Waasmunsterse politiek

Industrieel Jan De Clerck sloot openbare weg af op zijn domein

Het dossier van de voetweg op het domein van industrieel Jan De Clerck kent na vijftien jaar alleen maar verliezers.

Een openbare voetweg van nauwelijks tien meter breed en driehonderd meter lang, die industrieel Jan De Clerck liet afsluiten op zijn domein, verscheurt de politieke wereld in de Wase gemeente Waasmunster. Ook al vond de gemeenteraad na bijna vijftien jaar een oplossing voor het probleem, het verhaal van overlopers en verdachtmakingen laat diepe sporen na.

De gemeenteraad van Waasmunster keurde in zijn jongste zitting de wijziging van het rooilijnplan voor het Oud Vliegveld goed, dankzij de onverwachte steun van gemeenteraadslid Frida Foubert van het Vlaams Belang. Zonder haar zou het nijpende dossier weer in de koelkast zijn beland. De vorige twee keer eindigde de zitting in tumult: een lid van de meerderheid was de eerste avond ziek en onthield zich de maand daarna bij de stemming, zodat het plan op onvoldoende steun kon rekenen.

Het verhaal begint zo'n vijftien jaar geleden. Via zijn vennootschap nv Schoonhoudt koopt Jan De Clerck het Oud Vliegveld in Waasmunster. De afgevaardigd bestuurder van tapijtenproducent Domo, bij het grote publiek vooral bekend als vader van de in 1992 ontvoerde Anthony, bouwt op zijn nieuwe eigendom van vijftig hectare een riante villa met paardenstoeterij.

Tussen haakjes, het prestigieuze optrekje kost naar schatting minstens zes miljoen euro.

Links en rechts van de villa lopen openbare fiets- en wandelpaden, waaronder de buurtweg 14. In 1992 dient de schatrijke industrieel een verzoek in om de 14 te verleggen. Hij krijgt een jaar later daarvoor de toelating van Theo Kelchtermans, de toenmalige Vlaams minister voor Ruimtelijke Ordening (CD&V). Eerder hadden ook het schepencollege van Waasmunster en de bestendige deputatie van de provincie Oost-Vlaanderen de aanvraag goedgekeurd. De Clerck zet de buurtweg af met een poort en afsluiting en legt aan de rand van zijn domein een nieuwe voetweg aan.

Niemand ziet een probleem, totdat de vzw Durme zich ermee bemoeit. De natuur- en milieuvereniging vindt dat De Clerck zich onrechtmatig een doorgang toe-eigende, die heel wat fietsers en wandelaars gebruiken om het natuurgebied op en rond het vliegveld te bezoeken. Intussen is ook de voetwegel 70 afgesloten.

In 2001 adviseert de auditeur van de Raad van State de gemeenteraadsbeslissing van 1992 te vernietigen, omdat er fouten waren gemaakt bij het openbaar onderzoek. Het publiek werd tijdens die procedure misleid, luidt het.

Het duurt uiteindelijk tot eind 2003, voordat de Raad van State - 's lands hoogste rechtsorgaan - dat advies volgt. Het gemeentebestuur van Waasmunster beslist daarop dat alles in zijn oorspronkelijke staat hersteld moet worden.

Het einde van de rel lijkt in de maak, maar zo eenvoudig is het niet. Op 1 maart 2004, de dag waarop De Clerck alles in orde moet hebben, blijkt niks te zijn veranderd. Eind dat jaar ligt er een voorstel op tafel, waarbij alle wegen op het Oud Vliegveld worden erkend als openbaar domein. De 14 krijgt een nieuw tracé en voetweg 70 wordt weer opengesteld.

Het onderwerp van de heisa, de particuliere weg die is afgesloten met een slagboom, wordt een bijkomende voetweg 70 bis, aldus het plan. Tijdens het openbaar onderzoek komen 150 bezwaarschriften binnen, onder meer een van de vzw Durme. ,,De gemeente wil Jan De Clerck een uitweg bieden door een nieuw rooilijnplan goed te keuren. Daarna kan de gemeente de buurtweg verleggen en een nieuwe verbindingsweg aanleggen. Het algemeen belang wordt hier ernstig geschonden'', reageert woordvoerder Patrick Robberecht van de organisatie.

In februari dit jaar hoopt de meerderheid komaf te maken met het dossier, maar de oppositie verlaat de zaal, zodat er onvoldoende leden zijn om het punt goed te keuren.

Opvallend is dat Elianne De Vos (SP.A) die dag ziek is. Haar stem zou de VLD-SP.A-coalitie hebben voortgeholpen. Een maand later blijkt De Vos opnieuw een cruciale rol te spelen als lid van de meerderheid.

Officieus wordt ze geacht het punt goed te keuren, maar ze onthoudt zich bij de stemming. Daardoor wordt het agendapunt met tien ja- en evenveel nee-stemmen uitgesteld. ,,Ik kan me niet vinden in de oplossing die voorgesteld wordt, daarom onthoud ik mij. Dit is een spookdossier. Hoewel het huidige college het ongetwijfeld goed bedoelt, ben ik niet overtuigd van het algemeen belang van het verleggen van buurtweg 14'', zegt De Vos.

Een manifestant klimt intussen op de toegangspoort van De Clerck, omdat die volgens hem op openbaar domein staat.

Het ondoorgrondelijke dossier lijkt in de ijskast te belanden, totdat Frida Foubert van Vlaams Belang het totaal onverwacht weer op de agenda plaatst.

Voor de derde zitting op een rij. Nadat ze eerst twee keer heeft tegengestemd, is ze naar eigen zeggen van mening veranderd door een artikel in een huis-aan-huisblad. ,,De buurtbewoners verklaarden dat ze geen problemen hadden met de wegverlegging. Ze denken dat de wijk toegankelijker wordt en het veiligheidsgevoel verhoogt dankzij de verlegging van de weg. Ik ben bereid mijn persoonlijk standpunt over het algemeen belang te herzien.'' De ontstemde tegenstanders denken dat Foubert bewerkt is.

Hoewel het dossier in principe is afgehandeld, zijn er alleen maar verliezers. De actie van Frida Foubert wordt haar niet in dank afgenomen door haar partij. Het dossier veroorzaakt ook hoogspanning tussen de huidige meerderheidspartij VLD en de oude, CD&V. De liberale burgemeester, Rik Daelman, vindt dat het vorige bestuur en de christen-democratische ministers de moeilijkheden creëerden.

En de vzw Durme kondigde al voor de jongste gemeenteraadszitting aan een klacht in te dienen bij de gouverneur. Wordt vervolgd.